ಈ ಕನಸು

ಇದು ವರ್ಷದ ಕನಸು

ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಂಸ್ಥೆ ವಾರ್ತೆ.ಕಾಂ ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸುದ್ದಿ/ವಿಶೇಷ ವರದಿಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು...
10:05 PM

ಲಹರಿ

Posted by ekanasu

ಯುವಾ...

ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹನಿನೀರು ಮನದ ಉದ್ವೇಗದ ತುಮುಲ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಈ ಬರಹ... ಆಗಷ್ಟೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ'ಆನಂದೋಬ್ರಹ್ಮ' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು. ಸರಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ನರ್ತಿಸಿ, ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿ, ಆಲೋಚನೆಯ ತರಂಗಗಳೆಲ್ಲಾ ಎದ್ದು ಅಲುಗಾಡಿ ಏನಾದರೂ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ತವಕದಿಂದ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಾಗ ಜಾರಿದುದೇ ಈ ಹನಿ...


ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಮೀಟಿ ದಾಟಿದರೂ ಅವನ ಜೊತೆ-ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗಿಬರುವ ಪದವೇ 'ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್'... ನಾನರಿತಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಅಗತ್ಯವಾದುದು ತನಗಾಗಿ ತುಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸು... ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಇದ್ದಾರೆಂಬ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಭಾವ.


ಆದರೆ... ಈ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಒಡನಾಡಿಗಳಾಗಿ.. ನಾವೂ ಯಂತ್ರಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ..? ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ನಿರ್ವಾಜ್ಯ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ...ಭಾವನೆಗಳ ಹಂದರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿದ್ದೇವೆಯೇ..? ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಳಜಿಗಳೂ ಸಂಕೋಲೆ ಎಂದೆನಿಸುವಷ್ಟು ಅತಂತ್ರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಯೇ... ಛೇ...

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಾಗ ಅನಿಸುವುದುಂಟು, ಎಲ್ಲರೂ ಒದ್ದಾಡುವುದು ಏತಕ್ಕಾಗಿ..? ಈ ನಿರಂತರ ಬಡಿದಾಟ ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ...ಕೇವಲ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ? ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ? ಇಲ್ಲಾ ಹೆಸರಿಗಾಗಿ...? ಹಾಗಾದರೆ 'ತೃಪ್ತಿ' ? ತೃಪ್ತಿಯೆಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ...?

ನನ್ನಮ್ಮ ಒಮ್ಮೆ, "ಪುಟ್ಟಾ.. ಇವತ್ತು ನಾನು ಗೇಟಿನತನಕ ಬಂದು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿಸುವಾಗ ನಿನಗೇನನಿಸ್ತದೆ, ಅಮ್ಮ ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬರ್ತಾಳೆ ಅಂತ.. ಆದ್ರೆ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ನಾನಿಲ್ಲದ ದಿನ ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ಹೋಗುವಾಗ ಖಂಡಿತಾ ನನ್ನ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀಯ ನೋಡು..." ಅಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಜೀವನದ ವೇದಾಂತ ಎಷ್ಟು ನಿಜವೆಂದು ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿ..ಖಾಲಿ ಎನಿಸಿತ್ತು.

ಬಹುಶಃ ಈಗಿನ ಲೇಟೆಷ್ಟ್ ಟ್ರೆಂಡ್ಗಳಾದ ಫೇಸ್ಬುಕ್, ಟ್ವಿಟರ್ ನಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡದ್ದು ಈ ಒಂಟಿತನ, ಪ್ರೇಮರಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ... ಈ ನೆಟ್ ಸರ್ಫಿಂಗ್ ಎನ್ನುವುದು ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ಚಟವಾಗಿ ಕಾಡಿದರೂ... ಅವು ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು, ಜೀವನದ ಬಗೆಗೊಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಸುಗೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೇತುವೆಯಾಗಿ..ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ವಿವೇಕಯುತವಾಗಿ ಬಳಸಿದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿತನ, ಅಸಹನೆ, ಸ್ನೇಹ/ಪ್ರೇಮರಾಹಿತ್ಯಗಳ ಹೊಡೆದೋಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ...

ಆದರೂ... ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ವರ್ಷದ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗಿನ ಸಂಭ್ರಮ, ಮುಗ್ಧತೃಪ್ತಿ ಎಲ್ಲೋ ಮಾಯವಾಗಿದೆ... ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ನಾವೊಂದಿಷ್ಟು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸೋಣ... ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ನಿಪುಣತೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂತುಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ, ತೃಪ್ತ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣವಲ್ಲವೇ...

- ಭಾವಗೀತಾ.

4 comments:

radhika rao said...

vasthava sathya...thumba chennagide

Anonymous said...

selfish, self-centered human being can earn nothing but unsatisfied state of mind unto his last moment....but still yearn for name and fame......

Anonymous said...

super aagide........

Ranga said...

ನಾವು ಇಂದು ಎಲ್ಲವು ಇದು ಸಹ ಏಕಾಂತದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ ಎನುವ ಮನೋಭಾವನೆ ಇಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿದೆ, ಅದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಬಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ವಾಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಲೇಕನೆ ಚನ್ನಾಗಿದೆ.

Post a Comment