ಈ ಕನಸು

ಇದು ವರ್ಷದ ಕನಸು

ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಂಸ್ಥೆ ವಾರ್ತೆ.ಕಾಂ ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸುದ್ದಿ/ವಿಶೇಷ ವರದಿಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು...


ಕಾರಿಡಾರ್...

'ಐಯಾಮ್ ಸಾರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡಿ ಪ್ಲೀಸ್.' ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ಮೆಸೆಜ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಂತಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಗೇ ಕುಸಿದೆ. ಅವನು ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಗಾಢಗೆಳೆಯರು. ಅಂಗನವಾಡಿಯಿಂದ 10ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಓದಿದವರು. ಅವನದು ಯಾವಾಗಲು ನಗುಮುಖ, ಹಾಸ್ಯ ಮನೋಭಾವ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ಇದ್ದಂತೆ ಅವನು ಅಂದು ಇರಲಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಖಿನ್ನನಾಗಿದ್ದ. ನಾನು ಅವನನ್ನು ನಾವಿಬ್ಬರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇರುವ ಶಾಲೆ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದೆ. ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅಳತೊಡಗಿದ. ಏನಾಯ್ತು ಎಂದೆ...

ಅದು ನಾನು ಪದವಿ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದ ಸಮಯ. ಅಂದು ಸ್ಪೇಷಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯದೇ ನಡದೇ ಹೋದರೂ 10 ನಿಮಿಷ ಲೇಟಾಗಿತ್ತು. ಸ್ಪೇಷಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಆದ್ದರಿಂದ ಎಕ್ಸ್ಕ್ಯೂಸ್ ಸಿಕ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರ ನೆಟ್ಟಗಿರಲಿಲ್ಲ ಕ್ಲಾಸ್ ಹೊಕ್ಕ ಐದೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಪಾಕೆಟ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ರಾಯ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಕ್ಲಾಸ್ಗೆ ಬರುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಸೈಲೆಂಟ್ ಮೊಡ್ಗೆ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೂಡಲೇ ಮಹಾಮಂಗಳಾರತಿಯಾಗಿ ಕ್ಲಾಸ್ನಿಂದ ಕಿಕ್ಔಟ್.

ಆಗ ಬಂದ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಕೊಂದು ಬಿಡಬೇಕೆನಿಸಿತು. ನೋಡಿದರೆ ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ನಂಬರ್ ಆಗಿತ್ತು. ಸಕತ್ತಾಗಿ ದಬಾಯಿಸೋಣ ಎಂದು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಸಾರಿ ಯು ಹ್ಯಾವ್ ನೋ ಬ್ಯಾಲೇನ್ಸ್ ಟು ಕಾಲ್ ದಿಸ್ ನಂಬರ್ ಎಂದಾಗ ಮೊಬೈಲು ಎಸೆಯುವಷ್ಟು ಪಿತ್ತ ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು. ಆದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಸ್ಸ್ಟಾಪ್ಗೆ ಬಂದು ಕರೆನ್ಸಿ ಹಾಕಿಸಿ ಆ ನಂಬರ್ಗೆ ರಿಂಗಾಯಿಸಿದೆ. ಅದು ಮತ್ತೆ ನಂಬರ್ ಬ್ಯೂಸಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆ ಕೆಣಕಿತು. ಮತ್ತೆ ರಿಡಯಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕಾಲ್ ರಿಸಿವ್ ಮಾಡಿದ್ದೇ ತಡ ಯಾರ್ರಿ ನೀವು ಕಾಲ್ ಮಾಡೊಕೆ ಹೊತ್ತುಗೊತ್ತು ಇಲ್ವಾ? ನಿಮ್ಮಿಂದ ಇವತ್ತು ನನ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಮಿಸ್ ಆಯ್ತು ಗೊತ್ತಾ ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿಗೆ ದಬಾಯಿಸಿದೆ.

ಆಕಡೆಯಿಂದ ಸಾರಿ ಬೈ ಮಿಸ್ಟೆಕ್ ನಿಮಗೆ ಕಾಲ್ ಬಂದಿದೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂಬ ಸಕ್ಕರೆ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಶಿಖರದಂತ ಕೋಪ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕರಗಿತು. ಆದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸದೆ 'ಏನ್ರಿ ಮಾಡೋದು ಮಾಡಿ ಬೈ ಮಿಸ್ಟೆಕ್ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿರಾ ಅದು-ಇದು ಎಂದು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬೈದು ನನ್ನ ಸಿಟ್ಟು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸಾರಿ ಅಂತ ಮೆಸೆಜ್ ಬಂತು. ಆಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಸಾರಿ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನನ್ನ ಒಂದು ದಿನ ಹಾಳಾಯ್ತು ಎಂದು ರಿಪ್ಲೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇದಾದ ಮರುದಿನ ಆ ನಂಬರ್ನಿಂದ ಗುಡ್ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಅಂತ ಮೆಸೆಜ್ ಬಂತು. ಹೀಗೆ ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ , ಗುಡ್ನೈಟ್, ಟೀ, ಊಟ, ಅದು ಇದು ಅಂತ ಮೆಸೆಜ್ ಕಲರವ ಶುರು ಆಯಿತು.

ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟು ಮಾತು, ಹರಟೆ, ನಗೆಚಾಟಿಕೆ, ಪರಸ್ಪರ ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರ ನಡೆಯಿತು. ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳ ಬಳಿಕ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ 'ಐ ಲವ್ ಯು' ಅಂತ ಮೆಸೆಜ್ ಬಂತು. ನಾನು ಅವಳ ಮುಖ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಊರು, ಏನು ಎತ್ತ ಒಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಯೋಚಿಸಿ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸಿದೆ. ನಂತರ ದಿನವೂ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತು, ಚಾಟಿಂಗ್ ಅಂತ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯಿತು. ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು 'ಯಾರೆ ನೀ ಚೆಲುವೆ'ಯ ರವೀಚಂದ್ರನ್ ಸ್ಟೋರಿಗಿಂತಲೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿತ್ತು. ನಂತರ ನನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂದಳು. ನಾನೂ ಒಪ್ಪಿದೆ. ಅಂದು ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಡಗರ, ಸಂಭ್ರಮ. ಹೊಸದೆನೋ ಪಡೆಯುವೆನು ಎಂಭ ಭಾವದಲಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿದಿನ ಅಮ್ಮ ಏಳಿಸುವ ಮುನ್ನ ಏಳದ ನಾನು, ಅಂದು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ಯಾಂಟು-ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿದೆ. ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೆಡ್ ರೊಜ್ ಖರೀದಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಭೇಟಿ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಅವಳೂ ಬಂದಳು. ತಾಸುಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತನಾಡಿದೆವು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿಯೂ ಆಯಿತು. ಆ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಅವಳಿಗೆ ಏನಾಯಿತೋ ಮೆಸೆಜ್ ಮಾಡಿದರೆ ರಿಪ್ಲೆ ಇಲ್ಲ, ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಏನೋ ಕೆಲಸ ಇರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.

ಆದರೆ ಒಂದು ವಾರದ ಬಳಿಕ ಆ ಮೆಸೆಜ್ ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಈಗ ಆ ನಂಬರ್ ಸ್ವಿಚ್ಆಫ್ ಆಗಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳಾಯಿತು. ಎಂದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ. ಮೊನ್ನೆ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆಂದು ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ತನ್ನ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಕಾರಣ ಹೇಳಿದ. ಅವಳ ಕುರಿತು ಏನಾದರೂ ಹೇಳು ಎಂದರು ಅವನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸಿಗೆ ನೋವು ಮಾಡುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ನಾನೂ ಅವಳು ಯಾರೆಂದು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳೇಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಳು ಎಂದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಯೋಚನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ರವೀಂದ್ರ ವಿ.ಕೆ,
ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ವಿಭಾಗ
ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ

0 comments:

Post a Comment